[Ingezonden] De Blues is in Groesbeek nooit weggeweest

GROESBEEK – Phil Poffé wordt gezien als een Bluesman in hart en nieren.


Poffé (rechts). Foto: NieuwBegin.de

Hij kreeg, aldus Blues Magazine, internationale bekendheid door tot 2001 als basgitarist deel uit te maken van de Julian Sas Band. Tevens speelde hij onder andere samen met Frank Boeijen. Poffé ging woensdag 14 december naar De Comm, vanwege een optreden van Giles Robson. Onderstaand verslag stuurde hij in.

Vieze, vuige blues

Op woensdagavond 14 december toog ik naar de Comm waar de Engelse harmonicist Giles Robson met zijn band speelt. Onlangs maakte ik kennis met zijn nieuwe schijf ‘For those who need the blues”. Recensenten spreken van ‘vieze vuige Chicago blues, up tempo en een scheurend geluid, lekker vet aangezet….” Dus nieuwsgierig liep ik door de kerstverlichte Pannenstraat.

Comm: een “Engelse pub”

Ik ben iets te laat, de band is al begonnen, ze spelen pal bij de voordeur. De zaak is helemaal vol. Snel wurm ik mij naar de achtergrond, de versterkers staan op tien. Gitarist Andy Knight speelt de ondersteunende gitaarrifs, terwijl Giles Robson ‘howlin”tonen uit zijn smoelschuif perst. De zanger zingt over weggelopen vrouwen, verbroken relaties, kortom de blues. Zijn presentatie is cool waardoor de Comm wel een Engelse pub lijkt.

Blues Moose

Blues Moose organiseert een keer in de maand bluesconcerten, soms akoestisch in de studio, soms elektrisch, zoals nu vanavond in de Comm. De videoband krijgt de artiest gratis mee naar huis. Het concert van ongeveer een uur wordt later op radio Berg & Dal en op internet uitgezonden. Een kijkje op de site van Blues Moose leert ons dat ze zo’n 10 jaar bezig zijn. Ik zie korte video’s van niet de minste gasten; Guy Forsyth, Ryan MacGarvey, Tony Spinner. De blues leeft in Groesbeek.

Vijfjes

Terug naar Giles Robson. Halverwege de set speelt de band, verder bestaande uit de oerdegelijke ritmesectie, Jeff Walker op bas en Darren Crome op drums, verschillende tributes. Waarvan de Little Walter Jacobs klassieker mij nog het meest bijgebleven is. Hoe het lied heet weet ik weliswaar niet meer. Op gegeven ogenblik gaat de band met de pet rond want ze moeten straks terug naar Engeland. De vijfjes vliegen heen en weer, dus dat zit wel goed, denk ik. Het leven van een bluesmuzikant is hard.

Bedwelmende en bezielende klanken

Giles speelt bedwelmende en bezielende klanken op zijn ‘poor man’s saxophone”. Af en toe bereikt hij hoge octaven die wel even pijn doen aan de kwetsbare oren van de schrijver. Om mij heen ontwaar ik menige luisteraar met oordoppen. Na een lekkere toegift is het gedaan met de pret, de band ruimt op en even later sta ik weer op straat. In die kerst verlichte Pannenstraat.

2017: “het jaar van de Blues”

Een gedachte liet mij niet meer los toen ik naar huis liep. De Blues komt in 2017 helemaal terug, werd mijn mening. Thuis aangekomen gooi ik de nieuwste Rolling Stone schijf in de cd speler ‘Blue & Lonesome”. Mick J. heeft harmonica les gehad, dat is te horen, maar Giles is voor mij nummer 1.

Mijn laatste overpeinzing voor het naar bed gaan is deze: De Blues is in Groesbeek nooit weggeweest…..’

Phil Poffé

Bron: DeGroesbeek.nl


Op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes en info uit Groesbeek e.o? Like dan onze Facebookpagina.

Gerelateerde berichten



Tags:, ,
Zowel reageren als pingen is momenteel niet toegestaan. Gepost op 29 december, 2016 door Redactie DeGroesbeek with 1 reactie »
Reacties sorteren op:   nieuwste eerst | oudste eerst | waardering
tonniedelinkse

helemaal waar phil, was er ook die avond en hoe mooi en geweldig dat dit in mijn kroeggie “de comm” plaatsvindt, en er staat ons in 2017 nog veel mooie bluesavonden te wachten heb ik vernomen in de bekende wandelgangen. Dus de blues is inderdaad nooit weg geweest

wpDiscuz