Psychische problematiek in “Dorpsplein”

GEMEENTE BERG EN DAL – Zondag 30 september staat de instelling Indigo (Gelderland) centraal in het praatprogramma van omroep Berg en Dal, het Dorpsplein.

Trauma

Ralph van Geuns (hulpverlening) en Dominique Ebbeng (preventie) zijn dan te gast. Presentator John Peters praat met beide gasten over de instelling zelf en vooral over de hulpverleningsmogelijkheden voor mensen die vaak zware psychische problematiek door traumatische ervaringen beleven.

Hulpverlening

In de omgeving van Nijmegen/Berg en Dal worden regelmatig cursussen aangeboden voor kinderen en volwassenen. Een drama in Oss is een voorbeeld voor intensieve hulpverlening. Welke problemen kunnen mensen meemaken? Welke hulpverlening ( individueel en in groepsverband) is mogelijk? De kwetsbaarheid van de mens is vaak groot en blijft niet onbesproken.

Luister zondag dus naar het Dorpsplein van 13.00 uur tot 14.00 uur (herhaling woensdag 3 oktober om 20.00 uur en ook nog vier weken via uitzending gemist).

Bron/Tekst: DeGroesbeek.nl


Op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes en info uit Groesbeek e.o? Like dan onze Facebookpagina.

Gerelateerde berichten



Tags:,
Zowel reageren als pingen is momenteel niet toegestaan. Gepost op 28 september, 2018 door Redactie DeGroesbeek with 1 reactie »

1 reactie op “Psychische problematiek in “Dorpsplein””

  1. Sjoerd Nalist zei:

    Journaliziek gezien

    Het beroep journalist is in ons land een vrij beroep, iedereen mag zich journalist noemen.
    Onze vrijheid van meningsuiting is daarmee een groot goed. Echter; dat alles gezegd mag worden is nog geen vrijbrief voor het feit dat alles gezegd kan of moet worden. Juist daarmee onderscheiden de échte journalisten – soms ook columnschrijvers – zich van de ‘letter – fetisjisten’. Een column schrijven is daarom maar weggelegd voor een select gezelschap die humor weten te weven in kennis, die hun eigen mening al dan niet terecht laten doorschemeren en deze vlechten in een column en daarmee juist het publiek aan het denken zet.
    Angela de Jong, Youp van ’t Hek, Thomas Verbogt, Özan Akyol en Opsnijder (terwijl zij haar blonde lok uit haar blauwe ogen veegt) zijn daar meesters in. De mindere garde moet zich vaak beperken tot het schrijven van een – in hun ogen ‘meesterwerk’ – maar komt vaak niet verder dan een hoop opgekropte narigheid over de digitale schutting of de ether in te gooien.

    Wie de moeite neemt en het stuk Overspel teruguit kan lezen ziet dat de journalist iemand – een partij of een persoon – wilt beschadigen en daarvoor wacht op een aanleiding (de schutterijen) om de lang opgewarmde kots op de sociale media te spugen. Onder die titel ‘Overspel’ stond er deze week een ‘column’ te lezen in 1Groesbeek van iemand die geen fan is van ‘bepaalde iemanden’ en die daarvoor keer op keer zijn radioprogramma en nu ook zijn pen gebruikt om zijn frustraties en onkunde de wereld in te slingeren. De man is zicht- hoor- en leesbaar diep persoonlijk beschadigd en komt niet verder dan zich telkenmale te ‘vergrijpen’ aan dezelfde personen. Persoonlijk begrijp ik dat dit voor een deel van de lezers overkomt als humor maar wanneer er onwaarheden of diepe suggestieve ‘moppen’ uit zijn moppentrommel komen mogen wij- als journalisten of u als lezers – daar net zo goed iets van vinden. De persoonlijke toestand van de man heeft er alle schijn van dat noch zijn persoonlijke verdriet, noch zijn alom bekende verslaving is verwerkt. En dat is niet alleen triest voor de man in kwestie, maar ook voor de redactie van 1Groesbeek die deze persoon in bescherming dient te nemen. Overigens geldt dat ook voor de lokale omroep die deze man wellicht een rode kaart heeft gegeven maar anderzijds niet de daad bij het woord voegt om hem het podium te ontzeggen. Geen programma of de man zal en moet spugen of suggereren over zijn politieke en persoonlijke voorkeur, terwijl ons op school nu juist wordt geleerd daar objectief in te gaan staan. ‘Waarheidsbevinding’ zoals we dat in het eerste jaar krijgen geleerd, net zo belangrijk als ‘hoor en wederhoor’.
    De man eigent zich zelfs toe een kleding-recensist’ te zijn door te stellen dat onze burgemeester in een ‘slobberpak’ loopt en de wethouder ‘’reusachtig aanwezig in een wat al te strak gespannen broek om haar ledematen’’is. De man suggereerde zelfs in zijn ‘meesterwerk’ een #metoo-tje en dat langs de belastingbetaler er een tafeltje pop(e)corn en bitterkoekjes was genuttigd. Met een borrel erbij was zo het dossier ‘Spoorlaan’ opgelost en was Mea Culpa daarmee het toverwoord. Maar een goed journalist, interviewer of columnschrijver -in zijn hobby betaald door dezelfde gemeente- heeft mijns inziens betere ‘grappen’ en slagzinnen in voorraad waarmee hij zich onderscheidt van de grote menigte die in commentaren al zuur en ongenuanceerd genoeg zijn . Misschien, wanneer hij zijn eigen column nog eens nuchter terugleest, komt hij tot het besef dat hier geldt dat een goed en integer journalist of programmamaker zijn meer inhoudt dan herhaaldelijk over de schutting van de gemeente te spugen en mensen over en op hun uiterlijk te kwetsen. Dat is voor een goed luisteraar te doorzichtig en voor een goed lezer als u te goedkoop om daar uw belastingcenten aan te spenderen. Wellicht is het item ‘Psychische problematiek’ een kans voor deze ‘columnist’.